Μια φορά κι έναν καιρό στη Μόσχα (η συνέχεια)

 Το βράδυ είχε κυλίσει ευχάριστα και η σεξουαλική μου όρεξη είχε κορεστεί. Την επόμενη μέρα και τη συμφωνημένη ώρα βρέθηκα στο μουσείο Πούσκιν για να εξετάσω τον πίνακα από κοντά. Στα υπόγεια του μουσείου υπάρχει ειδικό "δωμάτιο" ανακαίνισης και αποκατάστασης. Οποιοσδήποτε πρέπει να φορέσει λευκή στολή και σκούφο στα μαλλιά, αλλά και στις μπότες. Τα γάντια δε που σου δίνουν είναι μιας χρήσεως, αλλά είναι υφασμάτινα. Ο ηλικιωμένος διευθυντής του μουσείου με συνόδευσε στο χώρο.

Μπροστά από τον πίνακα ήταν μια γυναίκα στα τριάντα. Πληροφορήθηκα πως είχε πάρει δείγματα και τα είχε αναλύσει, ενώ με ένα λεπτό κοίλο πινέλο "καθάριζε" τις "μακιές". Ήταν πολύ συγκεντρωμένη στο έργο της και δε μας αντιλήφθηκε. Ο συνοδός μου ξερόβηξε διακριτικά και επιτέλους εκείνη στράφηκε προς το μέρος μας. Πίσω από ειδικά προστατευτικά γυαλιά, αντάμωσα ένα καστανοπράσινο βλέμμα που με εξέτασε με τον τρόπο που μόνο μια γκέι γυναίκα το κάνει. Της χαμογέλασα λοξά και πήρα θέση δίπλα της για να θαυμάσω τον πίνακα, όσο ο διευθυντής της εξηγούσε στα αγγλικά την παρουσία μου. Η γυναίκα αναστέναξε και είπε στα ελληνικά:

- Για το μουνί!

- Μέσες άκρες, της απάντησα χαμογελώντας. Όχι ότι θα του καθόμουν! Όμως έπρεπε να "δω" και να θαυμάσω τον πίνακα από κοντά.

- Είσαι Ελληνίδα;… με ρώτησε ενώ ο έφορος μας κοιτούσε με απορία.

- Όχι ακριβώς. Αλλά έχω ζήσει αρκετό καιρό στην Ελλάδα…

της απάντησα και στράφηκα στον άντρα μιλώντας στα ρώσικα και κοιτώντας τον βαθιά στα μάτια.

- Νομίζω ότι θα ήταν καλό να μας αφήσεις μόνες.

Εκείνος υπάκουσε πειθήνια. Δε χρειάστηκε καν να προσπαθήσω πολύ για να τον υποβάλλω. Αφού έφυγε, ρώτησα τη γυναίκα γιατί ο πίνακας χρειαζόταν συντήρηση. Έμαθα πως είχε γίνει απόπειρα κλοπής ενός άλλου πίνακα από το μουσείο και πως ο ρυθμιστής θερμοκρασίας είχε χαλάσει ή είχε χρησιμοποιηθεί με τρόπο για να καλύψει τον επίδοξο κλέφτη. Η αύξηση της θερμότητας προκάλεσε μια μικρή ζημιά στην προθήκη του πίνακα. Κατόπιν κάθισα δίπλα της και παρακολουθούσα για σχεδόν τρεις ώρες τις λεπτεπίλεπτες κινήσεις της, αλλά ταυτόχρονα θαύμαζα τον πίνακα από κοντά.

Κατά τις τέσσερις το απόγευμα, βγήκαμε μαζί από το "δωμάτιο" συντήρησης και η ίδια μου έκανε μια μικρή ξενάγηση. Στην ουσία την είχα πείσει πως θα ήθελα να δω ποιον πίνακα αποπειράθηκαν να κλέψουν και δε μου χάλασε το χατίρι. Ήξερα πως το βλέμμα της με έγδυνε, αλλά όχι με χυδαίο τρόπο. Ίσως να είχε καιρό να κάνει σχέση ή οτιδήποτε άλλο. Είχα αποφασίσει από το πρώτο της λάγνο κοίταγμα πως απόψε θα την έκανα δικιά μου.

Λίγη ώρα αργότερα βρεθήκαμε να ατενίζουμε το "Κόκκινο αμπέλι" του Βαν Γκογκ. Ήταν ο μόνος πίνακας που ο Βαν Γκογκ είχε καταφέρει να πουλήσει όσο ήταν ζωντανός! Ναι! Ο πίνακας ήταν αυθεντικός. Όμως το ενδιαφέρον μου απορροφήθηκε από μια καρικατούρα που παρίστανε την Υβέτ Ζιλμπέρ και που είχε σχεδιάσει ο Λωτρέκ.

(Για όποιον δεν γνωρίζει την εν λόγω ηθοποιό, συνθέτρια και τραγουδίστρια των καμπαρέ θα αναφέρω δύο λόγια. Η ίδια ήταν αυθέντης στο "μονόλογο", τραγουδούσε μέτζο-σοπράνο, ήταν πανέμορφη, συνέβαλλε στην ανάπτυξη της Belle-Epoque, παρασημοφορήθηκε με το μεγαλύτερο παράσημο τιμής της Γαλλιάς (Légion d'honneur) γιατί τα τραγούδια της βοήθησαν όχι μόνο τους πολίτες, αλλά και το στρατιωτικό ηθικό. Τέλος πολλοί "διάσημοι" άντρες την χειροκρότησαν, όπως ο Φρόυντ (μέγας μισογύνης), Ντε Γκόλ (έτερος μισογύνης), Μπέρναρντ Σω (Ιρλανδός φαλλοκράτης) και λοιποί]

Ο Τουλούζ Λωτρέκ είχε εντυπωσιαστεί όχι μόνο από τη σκηνική της παρουσία, αλλά και από το κάλλος της και την απεικόνισε πολλάκις στα δημιουργήματά του. Το θέμα όμως είναι πως τον Τουλούζ είναι πιο εύκολο να τον αντιγράψεις από ότι τον Βαν Γκογκ. Και να! Ο πίνακας που αναπαριστά την Υβέτ είναι απομίμηση. Χαμογέλασα πονηρά! Η νέα φίλη μου το πρόσεξε, αλλά την παρέσυρα μακριά και προς την έξοδο.

- Τόση ώρα σε βλέπω να με γδύνεις με τα μάτια σου, της είπα. Γουστάρω τον τρόπο που το κάνεις. Απόψε θέλω να περάσω τη νύχτα μου μαζί σου!

Δε χρειάστηκε κάτι παραπάνω! Φύγαμε σχεδόν τρέχοντας. Το ξενοδοχείο που έμενε ήταν σχετικά κοντά και το μουσείο της παρείχε τη διαμονή. Η ίδια όσο και αν επιθυμούσε να δείξει διαχυτικότητα, συγκρατούσε τον εαυτό της. Αφού φτάσαμε επιτέλους στο δωμάτιο της και η πόρτα έκλεισε πίσω μας, τα μάτια της έλαμψαν αφύσικα με μια πύρινη φλόγα γεμάτη πόθο. Αντικρίζοντας την πέρασα τη γλώσσα μου πάνω από τα χείλη μου. Σχεδόν ταυτόχρονα αρπάξαμε εκατέρωθεν το λαιμό της άλλης, τα κεφάλια μας έγειραν στο πλάι και τα χείλη μας κόλλησαν, σαν ένα πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο να μας τραβούσε. Οι γλώσσες μας πάλεψαν για κυριαρχία σε ποιο στόμα μέσα θα κατέληγαν. Έχω δεχθεί καταπληκτικά φιλιά, αλλά πρώτη φορά δε χρειάστηκα να δώσω οδηγίες. Εκείνη ήξερε να χρησιμοποιεί κάθε εκατοστό του στόματος και της γλώσσας. Καύλωσα ακαριαία και οι θηλές μου σκλήρυναν σε υπερθετικό βαθμό. Στο φιλί της, το μουνάκι μου συσπάστηκε από την προσμονή.

Όταν επιτέλους τα στόματά μας χωρίστηκαν, με κοίταξε με μεγάλο πάθος. Είδε τις ρώγες μου να τρυπούν το στηθόδεσμο και την μπλούζα. Διαπίστωσα ακριβώς το ίδιο. Αρχίσαμε να πετάμε τα ρούχα μας αριστερά και δεξιά. Γυμνές και απελευεθερωμένες αγκαλιαστήκαμε εκ νέου και τα χείλη μας αντάμωσαν σε ένα ακόμα πιο βαθύ, ερωτικό, παθιάρικο φιλί. Σχεδόν ταυτόχρονα βάλαμε δύο δάχτυλα η μία μέσα στην άλλη. Τα σώματά μας αγκαλιάστηκαν και οι καυλωμένες θηλές μας τρίφτηκαν μεταξύ τους. Τρία λεπτά αργότερα χύναμε και οι δύο όπως ήμασταν. Όρθιες, κολλημένες και με τις γλώσσες μας να χορεύουν.

Τρέξαμε γρήγορα προς το κρεβάτι και ξαπλώσαμε ανάποδα και στο πλάι. Τα πόδια μας πέρασαν μπρος και πίσω και τα μουνάκια μας ενώθηκαν. Οι κλειτορίδες μας συγκρούστηκαν και αρχίσαμε να κινούμε τις λεκάνες μας, τρίβοντας τη σάρκα μας πάνω στην άλλη. Δέκα λεπτά αργότερα τα χέρια μας βοήθησαν στο να κορυφώσουμε άλλη μια φορά. Αφού φιληθήκαμε εκ νέου, γύρισα από πάνω της και βρεθήκαμε σε 69. Επιτέλους η γλώσσα μου γεύτηκε το εσωτερικό της. Το ίδιο βέβαια δεχόμουν κι εγώ. Τα μάτια μου είχαν ήδη σκουρύνει από το πάθος. Για πάνω από μια ώρα την έγλειφα και με έγλειφε, ενώ καυτοί πίδακες γυναικείων υγρών ξεπηδούσαν από μέσα μας και μας κατάβρεχαν. Η αντοχή της ήταν καταπληκτική. Όπως και το γεγονός ότι τα σώματά μας αντιδρούσαν σε κάθε μικρό άγγιγμα.

Απότομα ένας πλαστικός δονητής βρέθηκε μέσα μου. Τα έχασα από την καύλα, αλλά και από το γεγονός ότι δεν είχα αντιληφθεί την κίνησή της. Ούρλιαξα εκστατικά και άρχισα να χύνω ανεξέλγκτα. Στην τελευταία μου κραυγή, έχωσα τη γλώσσα μου μέσα της και την επιμήκυνα γαργαλώντας το εσωτερικό της. Μισό καρδιοχτύπι αργότερα το μουνάκι της άρχισε να συσπάται και να πετάει μια ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα μουνοχύματος στο πρόσωπό μου.

Εξαντλημένη πλέον έγειρε προς την τσάντα της και άναψε ένα τσιγάρο Gauloises. Της έκανα νόημα με τα δάχτυλά μου και μου το έδωσε, ενώ άναψε ένα δεύτερο. Καπνίσαμε ανακουφισμένες, αλλά δεν αργήσαμε να συνεχίσουμε τα ερωτικά μας παιχνίδια. Κόντευαν τοπικά μεσάνυχτα όταν την καληνύχτισα και την ευχαρίστησα. Είχε έρθει η ώρα που έπρεπε να αποχωρήσω. Μέσω τον οργασμών που είχα ζήσει, ο νους μου επανέφερε μια ανάμνηση. Γνώριζα ένα συλλέκτη που μάζευε μεμοραμπίλια (αναμνηστικά δεν είναι η καλύτερη μετάφραση) της Υβέτ. Έτσι αποφάσισα να τον επισκεφθώ!

Την άλλη μέρα επιβιβαζόμουν στην πρώτη πτήση για Παρίσι και εν συνεχεία για Μασσαλία. Μια ώρα αργότερα το ταξί με έφερνε σε μια παλιά, όμως άψογα ανακαινισμένη βίλα που είχα επισκεφθεί αρκετά χρόνια πριν. Δεν ήταν δύσκολο να αποκτήσω πρόσβαση, ούτε και να πείσω το συλλέκτη να μου δείξει την ιδιωτική συλλογή του (ξανά). Ανάμεσα σε όλα τα έργα τέχνης δέσποζε και ο Λωτρέκ.

- Αυτό θα έπρεπε να βρίσκεται κάπου αλλού, του είπα. Μάλλον είναι τέλεια απομίμηση.

- Και βέβαια είναι απομίμηση, μου απάντησε ενώ έβγαζε ένα καρνέ επιταγών.

Μια φορά κι έναν καιρό στη Μόσχα

 Μόσχα! Μουσείο Πούσκιν. Ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα μουσεία καλών τεχνών. Υπάρχουν πολλοί πίνακες ζωγραφικής που τέρπουν τον οφθαλμό στα έγκατα του μουσείου, όμως ελάχιστοι εξ αυτών μπορούν να δώσουν τροφή στην ψυχή. Ανάμεσα στους Βαν Γκογκ, Λοτρέκ, Σεζάν, Ντεγκά και Μποτιτσέλι, στέκει ένα μικρό θαύμα του Πάρη Μπορντονέ. Ο Ιταλός αυτός αναγεννησιακός ζωγράφος ανήκε στο κίνημα των ιδιομορφιστών. Θα σου εξηγήσω τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια. Στους περισσότερους πίνακές του, οι μορφές των ατόμων φέρουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Επίσης οι επαρχιακές συνθήκες του φόντου του ήταν πάνω κάτω οι ίδιες.

Το θαύμα ονομάζεται Σίβυλλα στην αυλή του αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο συγκεκριμένος πίνακας ζωγραφικής δεν εμβαθύνει στις προσωπογραφίες, αλλά στο φόντο. Τα άτομα που περιτριγυρίζουν τον Αύγουστο, είτε ενήλικοι ή παιδιά έχουν σχήμα ικανό μόνο για να γεμίσει το σύνολο. Στο βάθος ψηλά εικονίζονται δύο άγγελοι πάνω σε ένα σύννεφο. Καθώς η μάντισσα δείχνει τον ουρανό και προφητεύει το τέλος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο Αύγουστος παραμένει απαθής. Όμως ουσιαστικά δεν είναι απάθεια, αλλά ούτε και άγγελοι. Αντίθετα ένα καλό και γυμνασμένο μάτι θα μπορούσε να δει πως είναι ο Φρίξος και η Έλλη πάνω στο χρυσόμαλλο κριάρι. Μήπως η Σίβυλλα είναι η Νεφέλη και ο Αύγουστος είναι ο βασιλιάς Αθάμας; Τι περνούσε από το μυαλό του Πάρη όταν ζωγράφιζε αυτόν τον πίνακα;

Είχα καθίσει μπροστά από το έργο θαυμάζοντας για πάνω από μιάμιση ώρα. Στεκόμουν ακίνητη, με ύφος ρομαντικό και βλέμμα βαθιά βυθισμένο στις λεπτομέρειες. Ένας φρουρός ήρθε δίπλα μου και έβηξε διακριτικά λέγοντας πως το μουσείο έκλεινε. Δεν έκανα ούτε την ελάχιστη κίνηση. Ήμουν ένα ζωντανό άγαλμα που ατένιζε το θεϊκό κάλλος. Ο φρουρός με σκούντησε και επιτέλους το βλέμμα μου ξεκόλλησε από την τέχνη και στράφηκε προς το μέρος του. Είδε δάκρυα να κυλούν από τα πράσινα μάτια και κατόπιν οπισθοχώρησε μερικά βήματα μακριά μου, γιατί μέσα από τα δάκρυα διέκρινε την οργή μου.

- Ο πίνακας είναι πλαστός, είπα. Φώναξε αμέσως τον έφορο.

Η φωνή μου είχε γίνει τόσο επιτακτική που αμέσως άρχισε να μιλάει στον ασύρματο του. Τρία λεπτά αργότερα ήμουν περικυκλωμένη από άλλους τέσσερις άντρες της ασφάλειας του μουσείου. Ο επικεφαλής μου ζητούσε εξηγήσεις, αλλά εγώ είχα ανασηκώσει το αριστερό μου φρύδι ειρωνικά, χτυπούσα ρυθμικά τα δάχτυλα του αριστερού μου ποδιού μέσα από τις μαύρες και απαστράπτουσες μπότες και περίμενα τον έφορο. Όταν ο ηλικιωμένος άντρας ήρθε, έκανα νόημα με το βλέμμα μου προς τον πίνακα. Με κοίταξε με απάθεια και κατάλαβα αμέσως. Του είπα ότι το μπορντό της τήβεννου δεν είναι σωστό, ούτε και το χρυσαφί. Τον είδα να γνέφει εν τέλει καταφατικά.

- Πού σπούδασες καλές τέχνες;… με ρώτησε.

- Πουθενά!

Με πήρε από το χέρι και με τράβηξε σε μια γωνία. Πλέον ψιθύριζε με μυστικότητα.

- Ο πίνακας έχει αλλαχθεί για συντήρηση.

Το βλέμμα του, το ύφος του, το τρέμουλο στη φωνή του. Έλεγε αλήθεια! Αλλά όχι όλη την αλήθεια. Ηρέμησα και του είπα με όσο πιο μελιστάλαχτη φωνή μπορούσα:

- Μπορώ να δω τον πραγματικό παρακαλώ;

Σχεδόν έλιωσε πάνω σε τόσο μέλι, αλλά η πειθαρχεία της ασφάλειας επικράτησε.

- Αύριο το μεσημέρι στη μία. Να είσαι εδώ.

Ένευσα καταφατικά και κινήθηκα προς την έξοδο, συνοδευόμενη από τρία άτομα. Δε μπορούσα να σταθώ από την έξαψη που ένοιωθα. Κάτι μέσα μου είχε ξεκινήσει να χτίζεται. Από τα έγκατα του είναι μου, διακλαδωνόταν αστραπιαία προς όλες τις απολήξεις του σώματός μου. Όσφρηση, όραση, γεύση, ακοή, αφή, όλες οι αισθήσεις να υπερλειτουργούν. Μια ακόρεστη πείνα κατέκλυσε τη φύση μου. Δε μπορώ να την εξηγήσω. Με πιάνει μερικές φορές. Και ειδικότερα τη νύχτα!

Πήρα ένα ταξί για το κέντρο της Μόσχας, όμως η ζάλη που μου προκαλούσε αυτή η κατάσταση έπρεπε να εκτονωθεί. Κοίταξα τον σαρανταπεντάρη ταξιτζή.

- Μένεις κοντά στη διαδρομή μου, δήλωσα παρά ρώτησα.

- Ναι.

- Σταμάτα στο σπίτι σου και πάμε να πηδηχτούμε.

Έχασε τον έλεγχο του τιμονιού για λίγο καθώς με κοιτούσε από τον καθρέφτη.

- Σοβαρά;

- Δεν αστειεύομαι για κάτι τέτοιο!

Πάτησε το γκάζι και πέρασε κάμποσα φανάρια με "βαθύ πορτοκαλί". Φτάσαμε στην πολυκατοικία που έμενε και ανεβήκαμε με τα πόδια τους τρεις ορόφους που μας χώριζαν. Στη διαδρομή του είπα "όχι φιλιά".

Μπήκαμε στο σπίτι του και ξεκίνησα να γδύνομαι με ταχύτητα. Το ίδιο έκανε κι αυτός, αλλά δεν πρόλαβε. Είχα γονατίσει ανάμεσα στα πόδια του και έβγαλα ένα πρησμένο και χοντρό καυλί, αν και όχι αρκετά μεγάλο σε μήκος. Αμέσως έβαλα την πούτσα στο στόμα μου και μισό λεπτό αργότερα σκαρφάλωσα πάνω στο σώμα του και βύθισα το παλούκι του μέσα μου. Αναστέναξα δυνατά από καύλα, καθώς με τρυπούσε. Εκείνος στράφηκε προς τον τοίχο και με κόλλησε εκεί. Άρχισε να με γαμάει ρυθμικά, ενώ εγώ χαρούμενη βογκούσα και ζούσα τον πρώτο οργασμό.

Τα μάτια μου είχαν σκουρήνει από την έκρηξη των αισθήσεων. Ο άντρας είχε ήδη γεμίσει το μουνάκι μου με σπέρμα μια φορά, αλλά συνέχιζε να με γαμάει σε όρθια στάση. Του έκανα νόημα να βρει ένα τραπέζι και με πήγε στη μικρή κουζίνα. Καθώς με ακούμπησε βίαια πάνω στην ξύλινη επιφάνεια με το λινό τραπεζομάντιλο, ξέσφιξα τα πόδια μου από τη μέση του και τα απίθωσα πάνω σε κάθε ώμο. Οι κινήσεις του έγιναν πιο γοργές. Ξεκίνησε να με βρίζει, αλλά του το έκοψα. Η ακοή μου ήταν ευαίσθητη και δε με εξίταρε κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή. Παρόλα αυτά συνέχισε να με γαμάει. Καθώς τελείωνε δεύτερη φορά μέσα μου και κατέρρεε στο πάτωμα από το τρέμουλο, εγώ έβαλα τρία δάχτυλα μέσα μου και δύο στον κώλο μου. Το σώμα μου δονήθηκε εκστατικά και τα διαφανή υγρά μου αναμεμειγμένα με τα παχιά λευκά δικά του βγήκαν από μέσα μου με πίεση και άρχισαν να ψεκάζουν το χώρο.

Σηκώθηκα από το τραπέζι και είδα ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Το ροχαλητό του με έκανε να γελάσω δυνατά. Ντύθηκα κι έφυγα με βιάση. Αν και είχα ηρεμήσει τις καύλες μου, ακόμα ένοιωθα διέγερση. Βγαίνοντας από την πολυκατοικία, μύρισα φερομόνες στον αέρα και τις ακολούθησα. Δύο τετράγωνα μακριά, σε ένα σχετικά νέο πενταώροφο κτίριο, εντόπισα αυτό που έψαχνα. Μπήκα μέσα και κατευθύνθηκα προς το ασανσέρ. Πάτησα το κουμπί του τελευταίου ορόφου και περίμενα.

Όταν έφτασα επιτέλους, διαπίστωσα τις αλλαγές στο εσωτερικό του κτιρίου. Αντί ο όροφος να απαρτίζεται από τρία ή τέσσερα διαμερίσματα, ήταν μόνο ένα. Μια μεγάλη πόρτα από έλατο και βαμμένη σε σκούρο κόκκινο χρώμα έστεκε μπροστά μου. Υπήρχε κουδούνι και κάμερα ασφαλείας. Πάτησα το κουμπί. Μια γυναικεία φωνή μου έκανε κάποιες ερωτήσεις και μου ζήτησε να κοιτάξω προς την κάμερα. Αργότερα έμαθα πως κοιτούσαν αν οι πελάτες ήταν "φτιαγμένοι". Στη συνέχεια μου άνοιξαν και μπήκα στον χώρο της υποδοχής. Εκεί με "εξέτασαν" άλλη μια φορά και επιτέλους μου έδειξαν φωτογραφίες από τις κοπέλες. Προτίμησα να αποφύγω το χώρο αναμονής γιατί ένοιωθα πως θα ήταν αρκετοί άντρες και διάλεξα δύο κοπέλες που ήταν διαθέσιμες. Τα μόνα δωμάτια που ήταν διαθέσιμα ήταν ένα απλό και ένα BDSM. Διάλεξα το δεύτερο και με συνόδευσαν εκεί αφού πλήρωσα για δύο ώρες.

Όταν μπήκα κοίταξα τριγύρω. Μικρό καγκελωτό κελί, αλυσίδες κρέμονταν από το ταβάνι και στο πάτωμα με δερμάτινες χειροπέδες. Στον αντίπερα τοίχο υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία από μαστίγια, τσιμπίδες, ράβδους και φαλλούς με στράπον ή χωρίς. Ευχαριστημένη με το θέαμα πήγα και έκανα ένα μπάνιο. Μόλις είχα βγει και σκουπιζόμουν με μια λευκή πετσέτα, ενώ οι κοπέλες είχαν μπει μέσα φορώντας μαύρες δερμάτινες αμφιέσεις.

Εμφανίστηκα μπροστά τους και πέταξα την πετσέτα στο πάτωμα. Κατόπιν πήγα και στάθηκα στο κέντρο του δωματίου, ακριβώς δίπλα στις αλυσίδες. Σαν αυτόματα κινήθηκαν και οι δύο δένοντας τα πόδια μου και τα χέρια μου. Με τα δερμάτινα γάντια τους μου μπάτσισαν το κωλαράκι μέχρι που κοκκίνισε, ενώ μου έτριβαν ταυτόχρονα τις ρώγες. Κατόπιν η μία πήρε δύο τσιμπίδες και μια ξύλινη "ρακέτα", ενώ η άλλη άρπαξε το πιο χοντρό βούρδουλα. Φαινόταν ότι ήταν πιο επιδέξια στο χειρισμό. Αφού μου πέρασαν τις τσιμπίδες στις θηλές, τέντωσαν τις αλυσίδες.

Τα πόδια μου ήταν πλέον ανοιχτά και όλο το σώμα μου εκτεθειμένο. Η επιδέξια βρέθηκε πίσω μου και ξεκίνησε να με μαστιγώνει. Καθώς το λουρί του βούρδουλα άγγιξε τη σάρκα μου, άρχισα να χύνω. Η δεύτερη κοπέλα με κοίταξε με έκπληξη και στα γρήγορα πήρε ένα φαλλό και μου τον κάρφωσε στο μουνί. Η γυναίκα πίσω μου έγινε πιο προσεκτική για να μη χτυπήσει τη φίλη της. Καθώς η μια με γαμούσε με όσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορούσε να κινήσει το χέρι της, η άλλη σταμάτησε. Πήγε και φόρεσε ένα στράπον και ευθύς βρέθηκε πίσω μου. Το κωλαράκι μου γέμισε και μια γλυκιά κραυγή μου ξέφυγε. Η κοπέλα μπροστά μου σηκώθηκε και τα χείλη της βρήκαν τα δικά μου. Τη φίλησα με τόσο πάθος που έχασε την ανάσα της για λίγο. Στη συνέχεια τράβηξε το φαλλό από μέσα μου και πήγε να ζωστεί και ή ίδια με ένα στράπον. Ένα λεπτό αργότερα με γαμούσαν και οι δύο γρήγορα και δυνατά, με όλο τους το πάθος.

Η έκσταση με είχε συνεπάρει. Οργασμοί ξεκινούσαν από τον κόλπο μου, τον πρωκτό μου, την κλειτορίδα μου και διαχέονταν σε όλο μου το σώμα. Τα μάτια μου σκούρυναν εντελώς. Χωρίς να το καταλάβουν, οι δερμάτινες χειροπέδες λύθηκαν κι εγώ κατάφερα να κολλήσω τα σώματά μας σε ένα μαγευτικό άγαλμα. Κρατιόμουν μόνο από τις αλυσίδες στο ταβάνι, ενώ οι δύο γυναίκες με γαμούσαν.

Έπρεπε να τις ανταμείψω για τις προσπάθειες που κατέβαλλαν. Αφού τελείωσα πολλάκις, τους έκανα νόημα να ξεκουραστούν. Απελευθερώθηκα από τις χειροπέδες και κινήθηκα με όλη τη λαγνεία μου να εκχέεται, προς τους φαλλούς. Φώναξα στα κορίτσια να γδυθούν και να ξαπλώσουν στο κρεβάτι. Μισή ανάσα αργότερα ήμουν από πάνω τους. Τα μουνάκια τους καλοδέχτηκαν τα καυλιά που κρατούσα και εκείνες έσκυψαν εκατέρωθεν και άρχισαν να φιλιούνται με πάθος.

Την κατάλληλη ώρα έβγαινα από το δωμάτιο ντυμένη και ικανοποιημένη.

Αναμνήσεις που πηγάζουν από το Ελληνικό Ροκ

 Ελληνικό Ροκ! Δεν το περίμενα να μου ξυπνήσει τέτοια αισθήματα. Η μουσική, οι στίχοι, ο ρυθμός, χτύπησαν σημεία μέσα στις αναμνήσεις μου. Πού να το φανταστώ ότι τα λόγια τους αποδίδουν τη ζωή μου; Με έπιασε μελαγχολία και δάκρυα κύλισαν από τα μάτια μου. Φυσικά και θυμάμαι τα πάντα. Από εδώ και πέρα δε θα πάψω να τους ακούω!

"Με κάποιον που δεν τον χωρά η μαγική αγκαλιά σου, τις ώρες που περάσαμε μαζί θα μοιραστείς". "Κράτησε μια φωτογραφία, για να με βλέπεις μετά, για να μυρίζεις τα χρώματα, δεν οδηγήσαν πουθενά". "Πενθούσες με τους έρωτες γυμνός και μεθυσμένος, γιατί με τους αθάνατους είχες λογαριασμούς". "Πάω να βρω όλης της γης να μάθω τα μυστικά". "Σαν παραίσθηση εσύ, ξεπροβάλλεις μπρος στα μάτια μου". "Δεν έχω όνειρα μονάχα φαντασία, δεν περιμένω πια να ζήσω στην αγάπη". "Την εικόνα σου πιάνω, να γλιστράει απαλά, σε αόρατους χώρους, με θεούς και βιολιά". "Μια πεταλούδα στη γωνιά χαμογελάει, κερνάει τσιγάρο, μα πουλάει τη φωτιά".

Είμαι μόνη στο σπίτι του αγαπημένου Ιανού. Ο ίδιος έχει κατέβει στο χωριό του να μαζέψει τις ελιές του. Βρέχει από τις τρεις το βράδυ και η ώρα είναι πέντε το απόγευμα. Η μουσική με έχει συνεπάρει. Αναμνήσεις ξυπνάνε ολοζώντανες στα μάτια μου. Ουίσκι στο ποτήρι μέχρι πάνω. Η ατμόσφαιρα γύρω μου είναι ηλεκτρισμένη. Να γράψω μια ιστορία από το παρελθόν που μου την επανέφεραν στη μνήμη τα ελληνικά ροκ τραγούδια; Κάποιος μου ζήτησε να περιγράφω τα αισθήματα που βιώνουν οι άλλοι όταν συνευρίσκομαι μαζί τους. Το αποφεύγω γιατί θα καταντήσω να επαναλαμβάνομαι.

Ήταν κάποτε άτομα που σχεδόν μπορούσαν να με δουν! Δεν κάνω μόνιμες σχέσεις εύκολα και είχε έρθει η ώρα να φύγω. Πόση ποίηση γράφτηκε για τον έρωτα, τα μάτια, την απώλεια μιας γυναίκας; Έβδομη αίσθηση Εκάτη. Υπάρχει πάντοτε κι ας είσαι σε διακοπές! Γιατί νομίζεις πως βρέχει; Είναι γιατί σαν σήμερα (όπως μετρούνται τα χρόνια) εκείνη έφυγε από κοντά σου. Κι εσύ δεν είχες θυμώσει, αλλά μακάριζες τον εαυτό σου που είχες ζήσει με εκείνη τόσες μαγικές στιγμές. Και κατάφερες να κοιμηθείς χωρίς φόβος να σκιάσει τα μάτια σου. Πώς το είχε γράψει εκείνος ο ποιητής;

- Όταν σου ρίξανε λάδι και χώμα ήλθα, σ’ εφίλησα κρυφά στο στόμα!

- Τώρα περάσανε χρόνοι πολλοί… μου πήρε η κόλαση κειο το φιλί.

Τα μάτια μου θολώνουν από τα δάκρυα, αλλά το χέρι μου είναι σταθερό και φέρνει το ποτήρι στα χείλη μου για να το αδειάσει. Η αγάπη σου ήταν βάλσαμο μες στην καρδιά μου. Ο θάνατος δε μας χώρισε, αλλά μας ένωσε με τρόπο που δεν μπορεί να περιγραφεί!

- Ποιος να το φτάσει δύναται και ποιος να το περάσει;

Η μορφή σου εμφανίζεται δίπλα μου! Το χαμόγελο, το σώμα, το βλέμμα αγάπης που μου ξεσήκωνε τον πόθο μου για σένα! Και μόνο κοιτώντας σε, μπορούσα να κορυφώσω και να σε οδηγήσω σε μέρη που άνθρωποι δεν ονειρεύονται γιατί η φαντασία τους δεν μπορεί όχι μόνο να τα δει, αλλά και ούτε να τα καταλάβει.

- Στέγνωσε ξανά το δάκρυ μέσα στην ψυχή κι έγινε αλμύρα στην πληγή!

Κάτω από την αλετροπόδα, αρμενίζαμε με ένα καράβι που ανήκε σε πειρατές. Οι ηλίθιοι νόμιζαν πως θα μας βιάσουν και θα μας πουλήσουν σκλάβες. Φυσικά και δεν πέθαναν από το χέρι μου, αλλά όλοι έχασαν την όρεξη για τις γυναίκες! Και για αρκετό καιρό θα δυσκολεύονταν να αναπνεύσουν.

Ο άνεμος ήταν ούριος! Ο ψυχρός καιρός του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού είχε προβλεφθεί από μέρους μου. Σε είχα ντύσει με γούνες και είχα προμηθευτεί με λίπος για να μη μου κρυώσεις. Τέσσερα σακούλια με τα βότανα της γιατρειάς ήταν μόνιμα κοντά μου. Ήθελες να δεις τον κόσμο κι εγώ θα σε ταξίδευα. Δεν υπήρχαν μυστικά πλέον ανάμεσα μας.

- Τις σιωπές μου να μετράω, να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες, θα 'μαι κοντά σου όταν με θες.

Σε άφηνα να ξεκουράζεσαι μα εγώ έπρεπε να κυβερνήσω το καράβι. Η στεριά ήταν μακριά και έπρεπε να κρατώ το τιμόνι στα χέρια. Δεν ήθελες όμως να κατέβεις στο κήτος, όχι! Άπλωνες κιλίμια, φλοκάτες, γούνες και ξεκουραζόσουν κοντά μου. Χαμογελούσα στον εαυτό μου ακούγοντας τη ρυθμική σου αναπνοή. Τίποτα δε με φόβιζε. Κοντά ένα μήνα ο άνεμος φυσούσε πρίμα και φτάσαμε στη μακρινή στεριά! Οδήγησα το πλοίο μέσα σε ένα λιμάνι και σου έδωσα εντολές να σηκώσεις το δεύτερο πανί! Έπρεπε να μανουβράρω και να χώσω το καράβι στο χώμα της νέας γης.

- Τι κόσμος είναι αυτός, που πλημμυρίζει δάκρυ, τι δακρυσμένος ουρανός!

Πριν επισκεφθούμε τον καινούριο τόπο, στυλώσαμε το καράβι. Είχε βραδιάσει όταν καθίσαμε αντικριστά ανάμεσα στη φωτιά. Σου μίλησα αρκετή ώρα για το τι πιθανώς να συναντήσουμε. Η κούραση και ο κάματος με είχαν λιγώσει. Δεν είχαμε χαρεί φιλί κι αγκάλη όσο ταξιδεύαμε. Ο πόθος μου φούντωνε ολοένα. Το σώμα μου διψούσε για το άγγιγμά σου. Τα χείλη μου λαχταρούσαν τα δικά σου. Το είναι μου πεινούσε και η μόνη τροφή ήσουν εσύ! Αφού φάγαμε τα επίγεια, πέταξες τις γούνες σου και ήρθες δίπλα μου για να ξεκινήσουμε τα επουράνια.

Τα πράσινα μάτια σου με κοιτούν με λαχτάρα κι αγωνία. Τρέμεις γιατί μοιράζεσαι την ίδια ανάγκη που έχω κι εγώ. "Σ' αγαπάω" μου λες. "Κι εγώ σ' αγαπάω" σου απαντώ. Δεν υπάρχουν άλλα λόγια. Μόνο έργα για την τρανή απόδειξη αυτής της αγάπης. Καθώς το χέρι σου αγγίζει το μάγουλο μου, τα μάτια μου σκουραίνουν. Το φιλί σου σβήνει τη δίψα μου άμεσα. Ο πρώτος οργασμός ξεκινά. Τελειώνω για σένα! Τελειώνω χάρη σε σένα! Δε με νοιάζει πια τίποτα.

- Κι εγώ το γέλιο το δικό σου περιμένω, μ’ ένα ποτήρι απ’ την ανάσα μου θαμπό!

Μα γνωρίζω πολύ καλά το σώμα σου. Όσο με φιλάς σε αγγίζω σε όλα τα ευαίσθητα σημεία σου εκτός των ιδιαίτερων. Καθώς οι γλώσσες μας χορεύουν, τα πράσινα ματάκια σου γουρλώνουν. Ξεκινάς να ταξιδεύεις για να έρθεις κοντά μου. Δε χρειαζόταν πολύ. Πάντα θα είσαι δίπλα μου στις επισκέψεις μας της εξωτικής χώρας της ηδονής. Τα στήθη μας σμίγουν και κολλάνε μεταξύ τους. Τα χεράκια σου ψάχνουν να βρουν την ήβη μου, πριν αγγίξω τη δική σου. Ξέρεις πως χρειάζομαι τροφή, αλλά δεν έχω σκοπό να σε τυραννήσω. Όχι! Το πάθος μου δε θα με κυριεύσει έτσι εύκολα. Σου είπα ότι σ' αγαπάω και το ξέρεις. Τη στιγμή που με άγγιξες στο εσωτερικό μου, έκανα το ίδιο. Έχεις μάθει το σώμα μου, τα χούγια μου, τι κρύβω. Αλλά ξέρεις ότι δεν επιθυμώ από εσένα αυτό που παίρνω από άλλους. Το κάνεις γιατί με νοιάζεσαι! Όμως κι εγώ νοιώθω το ίδιο για σένα ψυχή μου!

Ο οργασμός μου κορυφώνεται με το που τα δάχτυλα σου εισέρχονται στο είναι μου. Δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα. Το άλλο χέρι σου περνάει πίσω από την πλάτη μου και με αγκαλιάζει. Τα χείλη μας κολλάνε ξανά. Ο χρόνος σταματάει! Η μαγεία ξεκινάει γιατί σε παίρνω μαζί μου όπως με ανέβασες κι εσύ. Λεκάνες τρέμουν, κολπικοί μύες συσπώνται, γυναικεία υγρά τρέχουν ποτάμι από μέσα μας. Στα μυστικά ιερά τοπία της Ίσιδας χορεύουμε αγκαλιασμένες. Εκεί ο χρόνος κυλάει πολύ διαφορετικά. Μια ανάσα στη Γη, μπορεί να κρατήσει δέκα ζωές σε αυτό το πεδίο ύπαρξης. Πώς αλλιώς να σε διδάξω όσα ξέρω!

- Είναι η ώρα η σκοτεινή, που οι τάφοι ανοιγμένοι χάσκουνε! Και μεις! Πνεύματα της γης, ίσκιοι της τριπλής Εκάτης! Τα δαιμόνια της γης. Τώρα είναι και για μας, ώρα γέλιου και χαράς!

Οι ντόπιοι δε μας πλησίασαν από φόβο! Ζευγαρωμένες, απολαμβάνοντας τις σαπφικές χαρές της σάρκας και με εμένα οδηγό τους προκαλέσαμε τρόμο και δέος. Έχεις ακούσει για το μύθο της κόρης του ήλιου; Όχι βέβαια! Είναι παλιός μύθος. Και δεν ανήκει στην Ελλάδα.

Τα έθιμα τους δεν έφεραν ντροπή. Τα ζευγάρια συνευρίσκονταν κάτω από το φως των αστεριών και του φεγγαριού, μπροστά σε άλλους. Κανείς δεν τους διασπούσε την ηδονή. Ζήσαμε αρκετό καιρό ανάμεσα τους.