Προσωπική επίδειξη μόδας

 Πολλές γυναίκες θα τα παρακολουθήσουν στην τηλεόραση για να μάθουν τις νέες τάσεις της μόδας. Αρκετοί άντρες θα χαζέψουν τα μοντέλα περιμένοντας να δουν κυρίως τα εσώρουχα και τα μαγιό ή ακόμα τα διαφανή πουκάμισα, μπλουζάκια και άλλα λοιπά.

Όσον αφορά τα μοντέλα με τα μακριά πόδια που περπατούν αγέρωχα πάνω στην πασαρέλα, φέρνοντας το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και φορώντας συνήθως ψηλοτάκουνες γόβες, το μόνο που θα μπορούσα να εκφράσω είναι θαυμασμός και ταυτόχρονα θλίψη. Θα σου εξηγήσω γιατί θλίψη! Επειδή στις αρχές τις δεκαετίας του 90, ο τρόπος παρουσίασης άλλαξε. Οι κοπέλες έπρεπε να έχουν πιο λεπτή σιλουέτα. Δεν ξέρω πώς, πού ή χειρότερα ποιοι επέφεραν την αλλαγή. Γνωρίζεις ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών αυτών στερείται σωστής διατροφής και εξαναγκάζεται να παίρνει χημικά συμπληρώματα; Επιπλέον η σωματική άσκηση που κάνουν δεν ενδυναμώνει τους μύες, αλλά αντίθετα συντηρεί την κατάσταση σχεδόν μηδενικού λίπους στο σώμα. Όλα αυτά τις επηρεάζουν ορμονικά (πχ διαταραχές κύκλου περιόδου), σωματικά (πχ μειωμένος μεταβολισμός) και ψυχολογικά (πχ στρες και κατάθλιψη). Και ΠΡΕΠΕΙ να ζουν έτσι από μικρή ηλικία μέχρι τα τριάντα και λίγο παραπάνω για να βγάζουν τα προς το ζειν. Ειδικότερα δε όταν δεν ανήκουν στη μέγιστη κατηγορία των υπέρ διάσημων μοντέλων. Τώρα θα μου πεις βέβαια ότι πληρώνονται, αλλά θα σου απαντήσω πάλι πως οι περισσότερες δεν έχουν πλάνο. Όχι ότι είναι ηλίθιες, αλλά γιατί πιστεύουν ότι θυσιάζοντας τα πάντα η καριέρα τους θα επιμηκυνθεί.

Παρίσι 19 Ιανουαρίου 2012 και ημέρα Πέμπτη. Αν και διέθετα ημερήσιο πάσο, βρέθηκα κατά τις δύο το μεσημέρι στην επίδειξη μόδας. Δε με ενδιέφεραν άλλοι σχεδιαστές εκτός από Βιτόν και Γκοτιέ. Ο οίκος Βιτόν θα παρουσίαζε νέα γραμμή από μπότες και ο οίκος Γκοτιέ... εντάξει είναι ο οίκος Γκοτιέ και πάντοτε τον τιμούσα. Μαζί με το πάσο μου έπρεπε να περάσω από την είσοδο και να λάβω καρτέλα με αριθμημένη θέση. Ευτυχώς το σόου είχε ξεκινήσει από νωρίς και δεν υπήρχε καθόλου κίνηση, για όσους τυχερούς επιτρεπόταν η είσοδος.

Πέντε ώρες αργότερα έβγαινα από το χώρο που φιλοξενούσε την εβδομάδα μόδας, με μια σακούλα Βιτόν και μια Γκοτιέ. Η πιστωτική μου κάρτα δε θα πονούσε, ευτυχώς για εμένα. Μαύρες δερμάτινες χωρίς τακούνι μπότες έως το γόνατο, με ειδικό ανατομικό πλασάτ για την καμάρα και φερμουάρ στη μία σακούλα. Γαλάζιο μπικίνι μαγιό με πλήρες δέσιμο στο σώμα στην έτερη σακούλα. Μάλιστα είχα καταφέρει να συνομιλήσω με τον στυλίστα του Βιτόν και τον έπεισα για προσωπική επίδειξη. Διάλεξα επίσης τα δύο μοντέλα που με είχαν ενθουσιάσει και έκλεισα τη γαμήλια σουίτα του ξενοδοχείου μιας και ήταν το μόνο διαθέσιμο δωμάτιο. Εκεί η κάρτα μου αγκομάχησε λιγάκι γιατί πλήρωσα για μια ημερήσια διαμονή, παρήγγειλα δύο σαμπάνιες, ένα παλιό μπουκάλι ουίσκι και κάποια γλυκίσματα σκευασμένα με μαύρη ζάχαρη.

Στις εννέα ακριβώς όλα ήταν σερβιρισμένα στη σουίτα και περίμενα την άφιξη των κοριτσιών και του στυλίστα. Ήρθαν με είκοσι λεπτά καθυστέρηση, αλλά δε με ένοιαξε. Άνοιξα η ίδια τη σαμπάνια και τους έβαλα να πιούν ένα ποτήρι. Τα κορίτσια θα πήγαιναν στην κρεβατοκάμαρα να αλλάξουν, ενώ εγώ συνομιλούσα με τον άντρα. Αφού του έδωσα κάποιες συγκεκριμένες συμβουλές, τον καληνύχτισα και του είπα καλή τύχη. Εκείνος μου τόνισε να μη χαθούν τα μοντέλα και δεν εννοούσε τα κορίτσια, αλλά τις μπότες και τα λοιπά παπούτσια.

Η μια κοπέλα ήταν 1.77 ύψος, ξανθιά με μακρύ φουντωτό περμανάντ χτένισμα. Καταγόταν από τη Νορβηγία. Η άλλη ήταν 1.72, σκούρο καστανό κοντό μαλλί τρεις πόντους με χωρίστρα στη μέση και καταγόταν από την Λευκορωσία. Και οι δύο ήταν λευκότατες προς χλωμές, με μακριά πόδια και πολύ μικρό στήθος. Με γάμπες που ίσα διακρίνονταν, μπούτια, χέρια ακόμα και λαιμούς όλα λεπτά και ντελικάτα. Είχαν όμορφο πρόσωπο με γαλάζια μάτια... φεγγαρένιο παρουσιαστικό. Τις είχα διαλέξει επίτηδες γιατί όχι μόνο ήταν γκέι, αλλά επειδή διέκρινα σημάδια ευφυΐας.

Η παράσταση ξεκίνησε με αυτές να περνάνε φορώντας τις μπότες τους, τα σορτσάκια παραλλαγής (καφέ, γκρίζο, μαύρο, πράσινο) και τις ανάλογου χρώματος μακό φανέλες. Εγώ καθόμουν σε μια πολυθρόνα και απολάμβανα το ουίσκι μου, ενώ εκείνες στέκονταν μπροστά μου, έκαναν χαριτωμένους κύκλους γύρω από τον εαυτό τους, περπατούσαν κάμποσα βήματα πέρα-δώθε και στη συνέχεια έμπαιναν στην κρεβατοκάμαρα για να αλλάξουν υπόδηση. Στο στερεοφωνικό σύστημα έπαιζε πιάνο και βιολί το Danse Macabre, του Γάλλου Καμίλ Σεντ-Σανς σε επανάληψη.

Αφού μου παρουσίασαν όλα τα υποδήματα, τους έβαλα σαμπάνια και τις σέρβιρα τα γλυκίσματα. Στη συνέχεια τους έκανα τη σύσταση πως και οι δύο ήταν γκέι. Κοιτάχτηκαν με αμηχανία και χαμογέλασαν. Νόμιζαν ότι θα έφευγαν, αλλά εγώ φυσικά είχα άλλα σχέδια. Τους δήλωσα πως θέλω να δω σε γυμνό σώμα τα διάφορα ζευγάρια παπουτσιών. Για να τις ηρεμήσω, είχα απαλύνει τη φωνή μου, τις κοιτούσα στα μάτια και τους έδωσα από ένα βαθύ φιλί που και οι δύο ανταπέδωσαν με ευχαρίστηση. Εν συνεχεία πρώτη αφαίρεσα τα ρούχα μου και κάθισα στην πολυθρόνα γυμνή, με ανοιχτά τα πόδια και κρατώντας το ποτήρι με το ουίσκι μου.

- Θα ήθελα ένα τσιγάρο αν έχετε…

τους είπα και τις είδα με ευχαρίστηση να τρέχουν προς τις τσάντες τους και να μου φέρνουν μακριά σλιμ τσιγάρα και αναπτήρα. Πήρα και τα δύο και ένευσα καταφατικά. Αφού άναψα το πρώτο, τους έδειξα με το βλέμμα μου πως ήθελα να γδυθούν. Σε μερικά δευτερόλεπτα αντίκρισα τα ξυρισμένα μουνάκια τους και τα μικροσκοπικά στήθη.

Καθώς η νέα παράσταση ξεκίνησε, βολεύτηκα καλύτερα και άρχισα να χαϊδεύω επιδεικτικά την κλειτορίδα μου. Τα μάτια μου ήταν μόνιμα καρφωμένα στις μπότες και έως εκεί που τελείωναν. Χαμογελούσα με πόθο. Η ερωτική επιθυμία μου είχε εκτοξευθεί. Τελικά μόνο τρία ζευγάρια κατόρθωσαν να μου δείξουν καθώς τις παρέσυρα στο κρεβάτι.

Τα χέρια τους θώπευαν με λαγνεία όλο μου το σώμα, ενώ αντάλλαζα καυτά φιλιά πότε μία και πότε με την άλλη. Πολύ γρήγορα η Λευκορωσίδα βρέθηκε ανάμεσα στα πόδια μου και ξεκίνησε να με γλείφει με τέχνη περισσή. Εγώ μετακίνησα τη Νορβηγίδα με τρόπο που έφερε το δικό της μουνάκι στο σώμα μου, ενώ εκείνη βρέθηκε να φιλά το μουνάκι της πρώτης. Είχαμε σχηματίσει ένα όμορφο ερωτικό τρίγωνο και απολαμβάναμε τις ηδονές που μας προσέφεραν οι γλώσσες μας, αλλά και τα δάχτυλά μας. Τελειώσαμε με διαφορά μερικών δευτερολέπτων.

Τις τράβηξα προς το μέρος μου ανταλλάξαμε υγρά και γεύσεις με τα χείλη μας. Κατόπιν τις έβαλα να μου ρουφήξουν τις πρησμένες από καύλα ρώγες, ενώ οδήγησα τα χεράκια τους στις κάτω τρυπούλες μου. Μπήκαν στο νόημα και σύντομα βρέθηκα με τρία δάχτυλα της ξανθιάς στον κόλπο μου και δύο της καστανής στον κώλο μου. Καθώς με γαμούσαν ρυθμικά, τα μάτια μου σκούρυναν από την απίστευτη καύλα και άρχισα να κινώ ρυθμικά το σώμα μου και να κορυφώνω στο ρυθμό που έβαζαν και έβγαζαν τα δάχτυλά τους.

Μετά από αυτόν τον υπέροχο οργασμό, έγλειψα την κάθε μία σε μουνί και κώλο μέχρι που έλιωσαν εντελώς στη γλώσσα μου και κοιμηθήκαμε όλες μαζί αγκαλιασμένες.

Μια φορά κι έναν καιρό στη Μόσχα (η συνέχεια)

 Το βράδυ είχε κυλίσει ευχάριστα και η σεξουαλική μου όρεξη είχε κορεστεί. Την επόμενη μέρα και τη συμφωνημένη ώρα βρέθηκα στο μουσείο Πούσκιν για να εξετάσω τον πίνακα από κοντά. Στα υπόγεια του μουσείου υπάρχει ειδικό "δωμάτιο" ανακαίνισης και αποκατάστασης. Οποιοσδήποτε πρέπει να φορέσει λευκή στολή και σκούφο στα μαλλιά, αλλά και στις μπότες. Τα γάντια δε που σου δίνουν είναι μιας χρήσεως, αλλά είναι υφασμάτινα. Ο ηλικιωμένος διευθυντής του μουσείου με συνόδευσε στο χώρο.

Μπροστά από τον πίνακα ήταν μια γυναίκα στα τριάντα. Πληροφορήθηκα πως είχε πάρει δείγματα και τα είχε αναλύσει, ενώ με ένα λεπτό κοίλο πινέλο "καθάριζε" τις "μακιές". Ήταν πολύ συγκεντρωμένη στο έργο της και δε μας αντιλήφθηκε. Ο συνοδός μου ξερόβηξε διακριτικά και επιτέλους εκείνη στράφηκε προς το μέρος μας. Πίσω από ειδικά προστατευτικά γυαλιά, αντάμωσα ένα καστανοπράσινο βλέμμα που με εξέτασε με τον τρόπο που μόνο μια γκέι γυναίκα το κάνει. Της χαμογέλασα λοξά και πήρα θέση δίπλα της για να θαυμάσω τον πίνακα, όσο ο διευθυντής της εξηγούσε στα αγγλικά την παρουσία μου. Η γυναίκα αναστέναξε και είπε στα ελληνικά:

- Για το μουνί!

- Μέσες άκρες, της απάντησα χαμογελώντας. Όχι ότι θα του καθόμουν! Όμως έπρεπε να "δω" και να θαυμάσω τον πίνακα από κοντά.

- Είσαι Ελληνίδα;… με ρώτησε ενώ ο έφορος μας κοιτούσε με απορία.

- Όχι ακριβώς. Αλλά έχω ζήσει αρκετό καιρό στην Ελλάδα…

της απάντησα και στράφηκα στον άντρα μιλώντας στα ρώσικα και κοιτώντας τον βαθιά στα μάτια.

- Νομίζω ότι θα ήταν καλό να μας αφήσεις μόνες.

Εκείνος υπάκουσε πειθήνια. Δε χρειάστηκε καν να προσπαθήσω πολύ για να τον υποβάλλω. Αφού έφυγε, ρώτησα τη γυναίκα γιατί ο πίνακας χρειαζόταν συντήρηση. Έμαθα πως είχε γίνει απόπειρα κλοπής ενός άλλου πίνακα από το μουσείο και πως ο ρυθμιστής θερμοκρασίας είχε χαλάσει ή είχε χρησιμοποιηθεί με τρόπο για να καλύψει τον επίδοξο κλέφτη. Η αύξηση της θερμότητας προκάλεσε μια μικρή ζημιά στην προθήκη του πίνακα. Κατόπιν κάθισα δίπλα της και παρακολουθούσα για σχεδόν τρεις ώρες τις λεπτεπίλεπτες κινήσεις της, αλλά ταυτόχρονα θαύμαζα τον πίνακα από κοντά.

Κατά τις τέσσερις το απόγευμα, βγήκαμε μαζί από το "δωμάτιο" συντήρησης και η ίδια μου έκανε μια μικρή ξενάγηση. Στην ουσία την είχα πείσει πως θα ήθελα να δω ποιον πίνακα αποπειράθηκαν να κλέψουν και δε μου χάλασε το χατίρι. Ήξερα πως το βλέμμα της με έγδυνε, αλλά όχι με χυδαίο τρόπο. Ίσως να είχε καιρό να κάνει σχέση ή οτιδήποτε άλλο. Είχα αποφασίσει από το πρώτο της λάγνο κοίταγμα πως απόψε θα την έκανα δικιά μου.

Λίγη ώρα αργότερα βρεθήκαμε να ατενίζουμε το "Κόκκινο αμπέλι" του Βαν Γκογκ. Ήταν ο μόνος πίνακας που ο Βαν Γκογκ είχε καταφέρει να πουλήσει όσο ήταν ζωντανός! Ναι! Ο πίνακας ήταν αυθεντικός. Όμως το ενδιαφέρον μου απορροφήθηκε από μια καρικατούρα που παρίστανε την Υβέτ Ζιλμπέρ και που είχε σχεδιάσει ο Λωτρέκ.

(Για όποιον δεν γνωρίζει την εν λόγω ηθοποιό, συνθέτρια και τραγουδίστρια των καμπαρέ θα αναφέρω δύο λόγια. Η ίδια ήταν αυθέντης στο "μονόλογο", τραγουδούσε μέτζο-σοπράνο, ήταν πανέμορφη, συνέβαλλε στην ανάπτυξη της Belle-Epoque, παρασημοφορήθηκε με το μεγαλύτερο παράσημο τιμής της Γαλλιάς (Légion d'honneur) γιατί τα τραγούδια της βοήθησαν όχι μόνο τους πολίτες, αλλά και το στρατιωτικό ηθικό. Τέλος πολλοί "διάσημοι" άντρες την χειροκρότησαν, όπως ο Φρόυντ (μέγας μισογύνης), Ντε Γκόλ (έτερος μισογύνης), Μπέρναρντ Σω (Ιρλανδός φαλλοκράτης) και λοιποί]

Ο Τουλούζ Λωτρέκ είχε εντυπωσιαστεί όχι μόνο από τη σκηνική της παρουσία, αλλά και από το κάλλος της και την απεικόνισε πολλάκις στα δημιουργήματά του. Το θέμα όμως είναι πως τον Τουλούζ είναι πιο εύκολο να τον αντιγράψεις από ότι τον Βαν Γκογκ. Και να! Ο πίνακας που αναπαριστά την Υβέτ είναι απομίμηση. Χαμογέλασα πονηρά! Η νέα φίλη μου το πρόσεξε, αλλά την παρέσυρα μακριά και προς την έξοδο.

- Τόση ώρα σε βλέπω να με γδύνεις με τα μάτια σου, της είπα. Γουστάρω τον τρόπο που το κάνεις. Απόψε θέλω να περάσω τη νύχτα μου μαζί σου!

Δε χρειάστηκε κάτι παραπάνω! Φύγαμε σχεδόν τρέχοντας. Το ξενοδοχείο που έμενε ήταν σχετικά κοντά και το μουσείο της παρείχε τη διαμονή. Η ίδια όσο και αν επιθυμούσε να δείξει διαχυτικότητα, συγκρατούσε τον εαυτό της. Αφού φτάσαμε επιτέλους στο δωμάτιο της και η πόρτα έκλεισε πίσω μας, τα μάτια της έλαμψαν αφύσικα με μια πύρινη φλόγα γεμάτη πόθο. Αντικρίζοντας την πέρασα τη γλώσσα μου πάνω από τα χείλη μου. Σχεδόν ταυτόχρονα αρπάξαμε εκατέρωθεν το λαιμό της άλλης, τα κεφάλια μας έγειραν στο πλάι και τα χείλη μας κόλλησαν, σαν ένα πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο να μας τραβούσε. Οι γλώσσες μας πάλεψαν για κυριαρχία σε ποιο στόμα μέσα θα κατέληγαν. Έχω δεχθεί καταπληκτικά φιλιά, αλλά πρώτη φορά δε χρειάστηκα να δώσω οδηγίες. Εκείνη ήξερε να χρησιμοποιεί κάθε εκατοστό του στόματος και της γλώσσας. Καύλωσα ακαριαία και οι θηλές μου σκλήρυναν σε υπερθετικό βαθμό. Στο φιλί της, το μουνάκι μου συσπάστηκε από την προσμονή.

Όταν επιτέλους τα στόματά μας χωρίστηκαν, με κοίταξε με μεγάλο πάθος. Είδε τις ρώγες μου να τρυπούν το στηθόδεσμο και την μπλούζα. Διαπίστωσα ακριβώς το ίδιο. Αρχίσαμε να πετάμε τα ρούχα μας αριστερά και δεξιά. Γυμνές και απελευεθερωμένες αγκαλιαστήκαμε εκ νέου και τα χείλη μας αντάμωσαν σε ένα ακόμα πιο βαθύ, ερωτικό, παθιάρικο φιλί. Σχεδόν ταυτόχρονα βάλαμε δύο δάχτυλα η μία μέσα στην άλλη. Τα σώματά μας αγκαλιάστηκαν και οι καυλωμένες θηλές μας τρίφτηκαν μεταξύ τους. Τρία λεπτά αργότερα χύναμε και οι δύο όπως ήμασταν. Όρθιες, κολλημένες και με τις γλώσσες μας να χορεύουν.

Τρέξαμε γρήγορα προς το κρεβάτι και ξαπλώσαμε ανάποδα και στο πλάι. Τα πόδια μας πέρασαν μπρος και πίσω και τα μουνάκια μας ενώθηκαν. Οι κλειτορίδες μας συγκρούστηκαν και αρχίσαμε να κινούμε τις λεκάνες μας, τρίβοντας τη σάρκα μας πάνω στην άλλη. Δέκα λεπτά αργότερα τα χέρια μας βοήθησαν στο να κορυφώσουμε άλλη μια φορά. Αφού φιληθήκαμε εκ νέου, γύρισα από πάνω της και βρεθήκαμε σε 69. Επιτέλους η γλώσσα μου γεύτηκε το εσωτερικό της. Το ίδιο βέβαια δεχόμουν κι εγώ. Τα μάτια μου είχαν ήδη σκουρύνει από το πάθος. Για πάνω από μια ώρα την έγλειφα και με έγλειφε, ενώ καυτοί πίδακες γυναικείων υγρών ξεπηδούσαν από μέσα μας και μας κατάβρεχαν. Η αντοχή της ήταν καταπληκτική. Όπως και το γεγονός ότι τα σώματά μας αντιδρούσαν σε κάθε μικρό άγγιγμα.

Απότομα ένας πλαστικός δονητής βρέθηκε μέσα μου. Τα έχασα από την καύλα, αλλά και από το γεγονός ότι δεν είχα αντιληφθεί την κίνησή της. Ούρλιαξα εκστατικά και άρχισα να χύνω ανεξέλγκτα. Στην τελευταία μου κραυγή, έχωσα τη γλώσσα μου μέσα της και την επιμήκυνα γαργαλώντας το εσωτερικό της. Μισό καρδιοχτύπι αργότερα το μουνάκι της άρχισε να συσπάται και να πετάει μια ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα μουνοχύματος στο πρόσωπό μου.

Εξαντλημένη πλέον έγειρε προς την τσάντα της και άναψε ένα τσιγάρο Gauloises. Της έκανα νόημα με τα δάχτυλά μου και μου το έδωσε, ενώ άναψε ένα δεύτερο. Καπνίσαμε ανακουφισμένες, αλλά δεν αργήσαμε να συνεχίσουμε τα ερωτικά μας παιχνίδια. Κόντευαν τοπικά μεσάνυχτα όταν την καληνύχτισα και την ευχαρίστησα. Είχε έρθει η ώρα που έπρεπε να αποχωρήσω. Μέσω τον οργασμών που είχα ζήσει, ο νους μου επανέφερε μια ανάμνηση. Γνώριζα ένα συλλέκτη που μάζευε μεμοραμπίλια (αναμνηστικά δεν είναι η καλύτερη μετάφραση) της Υβέτ. Έτσι αποφάσισα να τον επισκεφθώ!

Την άλλη μέρα επιβιβαζόμουν στην πρώτη πτήση για Παρίσι και εν συνεχεία για Μασσαλία. Μια ώρα αργότερα το ταξί με έφερνε σε μια παλιά, όμως άψογα ανακαινισμένη βίλα που είχα επισκεφθεί αρκετά χρόνια πριν. Δεν ήταν δύσκολο να αποκτήσω πρόσβαση, ούτε και να πείσω το συλλέκτη να μου δείξει την ιδιωτική συλλογή του (ξανά). Ανάμεσα σε όλα τα έργα τέχνης δέσποζε και ο Λωτρέκ.

- Αυτό θα έπρεπε να βρίσκεται κάπου αλλού, του είπα. Μάλλον είναι τέλεια απομίμηση.

- Και βέβαια είναι απομίμηση, μου απάντησε ενώ έβγαζε ένα καρνέ επιταγών.

Μια φορά κι έναν καιρό στη Μόσχα

 Μόσχα! Μουσείο Πούσκιν. Ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα μουσεία καλών τεχνών. Υπάρχουν πολλοί πίνακες ζωγραφικής που τέρπουν τον οφθαλμό στα έγκατα του μουσείου, όμως ελάχιστοι εξ αυτών μπορούν να δώσουν τροφή στην ψυχή. Ανάμεσα στους Βαν Γκογκ, Λοτρέκ, Σεζάν, Ντεγκά και Μποτιτσέλι, στέκει ένα μικρό θαύμα του Πάρη Μπορντονέ. Ο Ιταλός αυτός αναγεννησιακός ζωγράφος ανήκε στο κίνημα των ιδιομορφιστών. Θα σου εξηγήσω τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια. Στους περισσότερους πίνακές του, οι μορφές των ατόμων φέρουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Επίσης οι επαρχιακές συνθήκες του φόντου του ήταν πάνω κάτω οι ίδιες.

Το θαύμα ονομάζεται Σίβυλλα στην αυλή του αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο συγκεκριμένος πίνακας ζωγραφικής δεν εμβαθύνει στις προσωπογραφίες, αλλά στο φόντο. Τα άτομα που περιτριγυρίζουν τον Αύγουστο, είτε ενήλικοι ή παιδιά έχουν σχήμα ικανό μόνο για να γεμίσει το σύνολο. Στο βάθος ψηλά εικονίζονται δύο άγγελοι πάνω σε ένα σύννεφο. Καθώς η μάντισσα δείχνει τον ουρανό και προφητεύει το τέλος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο Αύγουστος παραμένει απαθής. Όμως ουσιαστικά δεν είναι απάθεια, αλλά ούτε και άγγελοι. Αντίθετα ένα καλό και γυμνασμένο μάτι θα μπορούσε να δει πως είναι ο Φρίξος και η Έλλη πάνω στο χρυσόμαλλο κριάρι. Μήπως η Σίβυλλα είναι η Νεφέλη και ο Αύγουστος είναι ο βασιλιάς Αθάμας; Τι περνούσε από το μυαλό του Πάρη όταν ζωγράφιζε αυτόν τον πίνακα;

Είχα καθίσει μπροστά από το έργο θαυμάζοντας για πάνω από μιάμιση ώρα. Στεκόμουν ακίνητη, με ύφος ρομαντικό και βλέμμα βαθιά βυθισμένο στις λεπτομέρειες. Ένας φρουρός ήρθε δίπλα μου και έβηξε διακριτικά λέγοντας πως το μουσείο έκλεινε. Δεν έκανα ούτε την ελάχιστη κίνηση. Ήμουν ένα ζωντανό άγαλμα που ατένιζε το θεϊκό κάλλος. Ο φρουρός με σκούντησε και επιτέλους το βλέμμα μου ξεκόλλησε από την τέχνη και στράφηκε προς το μέρος του. Είδε δάκρυα να κυλούν από τα πράσινα μάτια και κατόπιν οπισθοχώρησε μερικά βήματα μακριά μου, γιατί μέσα από τα δάκρυα διέκρινε την οργή μου.

- Ο πίνακας είναι πλαστός, είπα. Φώναξε αμέσως τον έφορο.

Η φωνή μου είχε γίνει τόσο επιτακτική που αμέσως άρχισε να μιλάει στον ασύρματο του. Τρία λεπτά αργότερα ήμουν περικυκλωμένη από άλλους τέσσερις άντρες της ασφάλειας του μουσείου. Ο επικεφαλής μου ζητούσε εξηγήσεις, αλλά εγώ είχα ανασηκώσει το αριστερό μου φρύδι ειρωνικά, χτυπούσα ρυθμικά τα δάχτυλα του αριστερού μου ποδιού μέσα από τις μαύρες και απαστράπτουσες μπότες και περίμενα τον έφορο. Όταν ο ηλικιωμένος άντρας ήρθε, έκανα νόημα με το βλέμμα μου προς τον πίνακα. Με κοίταξε με απάθεια και κατάλαβα αμέσως. Του είπα ότι το μπορντό της τήβεννου δεν είναι σωστό, ούτε και το χρυσαφί. Τον είδα να γνέφει εν τέλει καταφατικά.

- Πού σπούδασες καλές τέχνες;… με ρώτησε.

- Πουθενά!

Με πήρε από το χέρι και με τράβηξε σε μια γωνία. Πλέον ψιθύριζε με μυστικότητα.

- Ο πίνακας έχει αλλαχθεί για συντήρηση.

Το βλέμμα του, το ύφος του, το τρέμουλο στη φωνή του. Έλεγε αλήθεια! Αλλά όχι όλη την αλήθεια. Ηρέμησα και του είπα με όσο πιο μελιστάλαχτη φωνή μπορούσα:

- Μπορώ να δω τον πραγματικό παρακαλώ;

Σχεδόν έλιωσε πάνω σε τόσο μέλι, αλλά η πειθαρχεία της ασφάλειας επικράτησε.

- Αύριο το μεσημέρι στη μία. Να είσαι εδώ.

Ένευσα καταφατικά και κινήθηκα προς την έξοδο, συνοδευόμενη από τρία άτομα. Δε μπορούσα να σταθώ από την έξαψη που ένοιωθα. Κάτι μέσα μου είχε ξεκινήσει να χτίζεται. Από τα έγκατα του είναι μου, διακλαδωνόταν αστραπιαία προς όλες τις απολήξεις του σώματός μου. Όσφρηση, όραση, γεύση, ακοή, αφή, όλες οι αισθήσεις να υπερλειτουργούν. Μια ακόρεστη πείνα κατέκλυσε τη φύση μου. Δε μπορώ να την εξηγήσω. Με πιάνει μερικές φορές. Και ειδικότερα τη νύχτα!

Πήρα ένα ταξί για το κέντρο της Μόσχας, όμως η ζάλη που μου προκαλούσε αυτή η κατάσταση έπρεπε να εκτονωθεί. Κοίταξα τον σαρανταπεντάρη ταξιτζή.

- Μένεις κοντά στη διαδρομή μου, δήλωσα παρά ρώτησα.

- Ναι.

- Σταμάτα στο σπίτι σου και πάμε να πηδηχτούμε.

Έχασε τον έλεγχο του τιμονιού για λίγο καθώς με κοιτούσε από τον καθρέφτη.

- Σοβαρά;

- Δεν αστειεύομαι για κάτι τέτοιο!

Πάτησε το γκάζι και πέρασε κάμποσα φανάρια με "βαθύ πορτοκαλί". Φτάσαμε στην πολυκατοικία που έμενε και ανεβήκαμε με τα πόδια τους τρεις ορόφους που μας χώριζαν. Στη διαδρομή του είπα "όχι φιλιά".

Μπήκαμε στο σπίτι του και ξεκίνησα να γδύνομαι με ταχύτητα. Το ίδιο έκανε κι αυτός, αλλά δεν πρόλαβε. Είχα γονατίσει ανάμεσα στα πόδια του και έβγαλα ένα πρησμένο και χοντρό καυλί, αν και όχι αρκετά μεγάλο σε μήκος. Αμέσως έβαλα την πούτσα στο στόμα μου και μισό λεπτό αργότερα σκαρφάλωσα πάνω στο σώμα του και βύθισα το παλούκι του μέσα μου. Αναστέναξα δυνατά από καύλα, καθώς με τρυπούσε. Εκείνος στράφηκε προς τον τοίχο και με κόλλησε εκεί. Άρχισε να με γαμάει ρυθμικά, ενώ εγώ χαρούμενη βογκούσα και ζούσα τον πρώτο οργασμό.

Τα μάτια μου είχαν σκουρήνει από την έκρηξη των αισθήσεων. Ο άντρας είχε ήδη γεμίσει το μουνάκι μου με σπέρμα μια φορά, αλλά συνέχιζε να με γαμάει σε όρθια στάση. Του έκανα νόημα να βρει ένα τραπέζι και με πήγε στη μικρή κουζίνα. Καθώς με ακούμπησε βίαια πάνω στην ξύλινη επιφάνεια με το λινό τραπεζομάντιλο, ξέσφιξα τα πόδια μου από τη μέση του και τα απίθωσα πάνω σε κάθε ώμο. Οι κινήσεις του έγιναν πιο γοργές. Ξεκίνησε να με βρίζει, αλλά του το έκοψα. Η ακοή μου ήταν ευαίσθητη και δε με εξίταρε κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή. Παρόλα αυτά συνέχισε να με γαμάει. Καθώς τελείωνε δεύτερη φορά μέσα μου και κατέρρεε στο πάτωμα από το τρέμουλο, εγώ έβαλα τρία δάχτυλα μέσα μου και δύο στον κώλο μου. Το σώμα μου δονήθηκε εκστατικά και τα διαφανή υγρά μου αναμεμειγμένα με τα παχιά λευκά δικά του βγήκαν από μέσα μου με πίεση και άρχισαν να ψεκάζουν το χώρο.

Σηκώθηκα από το τραπέζι και είδα ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Το ροχαλητό του με έκανε να γελάσω δυνατά. Ντύθηκα κι έφυγα με βιάση. Αν και είχα ηρεμήσει τις καύλες μου, ακόμα ένοιωθα διέγερση. Βγαίνοντας από την πολυκατοικία, μύρισα φερομόνες στον αέρα και τις ακολούθησα. Δύο τετράγωνα μακριά, σε ένα σχετικά νέο πενταώροφο κτίριο, εντόπισα αυτό που έψαχνα. Μπήκα μέσα και κατευθύνθηκα προς το ασανσέρ. Πάτησα το κουμπί του τελευταίου ορόφου και περίμενα.

Όταν έφτασα επιτέλους, διαπίστωσα τις αλλαγές στο εσωτερικό του κτιρίου. Αντί ο όροφος να απαρτίζεται από τρία ή τέσσερα διαμερίσματα, ήταν μόνο ένα. Μια μεγάλη πόρτα από έλατο και βαμμένη σε σκούρο κόκκινο χρώμα έστεκε μπροστά μου. Υπήρχε κουδούνι και κάμερα ασφαλείας. Πάτησα το κουμπί. Μια γυναικεία φωνή μου έκανε κάποιες ερωτήσεις και μου ζήτησε να κοιτάξω προς την κάμερα. Αργότερα έμαθα πως κοιτούσαν αν οι πελάτες ήταν "φτιαγμένοι". Στη συνέχεια μου άνοιξαν και μπήκα στον χώρο της υποδοχής. Εκεί με "εξέτασαν" άλλη μια φορά και επιτέλους μου έδειξαν φωτογραφίες από τις κοπέλες. Προτίμησα να αποφύγω το χώρο αναμονής γιατί ένοιωθα πως θα ήταν αρκετοί άντρες και διάλεξα δύο κοπέλες που ήταν διαθέσιμες. Τα μόνα δωμάτια που ήταν διαθέσιμα ήταν ένα απλό και ένα BDSM. Διάλεξα το δεύτερο και με συνόδευσαν εκεί αφού πλήρωσα για δύο ώρες.

Όταν μπήκα κοίταξα τριγύρω. Μικρό καγκελωτό κελί, αλυσίδες κρέμονταν από το ταβάνι και στο πάτωμα με δερμάτινες χειροπέδες. Στον αντίπερα τοίχο υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία από μαστίγια, τσιμπίδες, ράβδους και φαλλούς με στράπον ή χωρίς. Ευχαριστημένη με το θέαμα πήγα και έκανα ένα μπάνιο. Μόλις είχα βγει και σκουπιζόμουν με μια λευκή πετσέτα, ενώ οι κοπέλες είχαν μπει μέσα φορώντας μαύρες δερμάτινες αμφιέσεις.

Εμφανίστηκα μπροστά τους και πέταξα την πετσέτα στο πάτωμα. Κατόπιν πήγα και στάθηκα στο κέντρο του δωματίου, ακριβώς δίπλα στις αλυσίδες. Σαν αυτόματα κινήθηκαν και οι δύο δένοντας τα πόδια μου και τα χέρια μου. Με τα δερμάτινα γάντια τους μου μπάτσισαν το κωλαράκι μέχρι που κοκκίνισε, ενώ μου έτριβαν ταυτόχρονα τις ρώγες. Κατόπιν η μία πήρε δύο τσιμπίδες και μια ξύλινη "ρακέτα", ενώ η άλλη άρπαξε το πιο χοντρό βούρδουλα. Φαινόταν ότι ήταν πιο επιδέξια στο χειρισμό. Αφού μου πέρασαν τις τσιμπίδες στις θηλές, τέντωσαν τις αλυσίδες.

Τα πόδια μου ήταν πλέον ανοιχτά και όλο το σώμα μου εκτεθειμένο. Η επιδέξια βρέθηκε πίσω μου και ξεκίνησε να με μαστιγώνει. Καθώς το λουρί του βούρδουλα άγγιξε τη σάρκα μου, άρχισα να χύνω. Η δεύτερη κοπέλα με κοίταξε με έκπληξη και στα γρήγορα πήρε ένα φαλλό και μου τον κάρφωσε στο μουνί. Η γυναίκα πίσω μου έγινε πιο προσεκτική για να μη χτυπήσει τη φίλη της. Καθώς η μια με γαμούσε με όσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορούσε να κινήσει το χέρι της, η άλλη σταμάτησε. Πήγε και φόρεσε ένα στράπον και ευθύς βρέθηκε πίσω μου. Το κωλαράκι μου γέμισε και μια γλυκιά κραυγή μου ξέφυγε. Η κοπέλα μπροστά μου σηκώθηκε και τα χείλη της βρήκαν τα δικά μου. Τη φίλησα με τόσο πάθος που έχασε την ανάσα της για λίγο. Στη συνέχεια τράβηξε το φαλλό από μέσα μου και πήγε να ζωστεί και ή ίδια με ένα στράπον. Ένα λεπτό αργότερα με γαμούσαν και οι δύο γρήγορα και δυνατά, με όλο τους το πάθος.

Η έκσταση με είχε συνεπάρει. Οργασμοί ξεκινούσαν από τον κόλπο μου, τον πρωκτό μου, την κλειτορίδα μου και διαχέονταν σε όλο μου το σώμα. Τα μάτια μου σκούρυναν εντελώς. Χωρίς να το καταλάβουν, οι δερμάτινες χειροπέδες λύθηκαν κι εγώ κατάφερα να κολλήσω τα σώματά μας σε ένα μαγευτικό άγαλμα. Κρατιόμουν μόνο από τις αλυσίδες στο ταβάνι, ενώ οι δύο γυναίκες με γαμούσαν.

Έπρεπε να τις ανταμείψω για τις προσπάθειες που κατέβαλλαν. Αφού τελείωσα πολλάκις, τους έκανα νόημα να ξεκουραστούν. Απελευθερώθηκα από τις χειροπέδες και κινήθηκα με όλη τη λαγνεία μου να εκχέεται, προς τους φαλλούς. Φώναξα στα κορίτσια να γδυθούν και να ξαπλώσουν στο κρεβάτι. Μισή ανάσα αργότερα ήμουν από πάνω τους. Τα μουνάκια τους καλοδέχτηκαν τα καυλιά που κρατούσα και εκείνες έσκυψαν εκατέρωθεν και άρχισαν να φιλιούνται με πάθος.

Την κατάλληλη ώρα έβγαινα από το δωμάτιο ντυμένη και ικανοποιημένη.